|
Gospodnie, daj mi to wiedzieć,
|
|
|
|
Bych mogł o tem cso powiedzieć,
|
|
|
|
O chlebowem stole.
|
|
|
|
Zgarnie na się wszytko pole,
|
|
|
|
Cso w sto[do]le i w tobole,
|
|
|
|
Cso le na niwie zwięże,
|
|
|
|
To wszytko na stole lęże;
|
|
|
|
Przetoć stoł wieliki świeboda,
|
|
|
|
Staje na nim piwo i woda,
|
|
|
|
I k temu mięso i chleb,
|
|
|
|
I wiele jinych potrzeb,
|
|
|
|
Podług dostatka tego,
|
|
|
|
Kto le może dostać czego.
|
|
|
|
Z jutra wiesioł nikt nie będzie,
|
|
|
|
Aliż gdy za stołem siędzie,
|
|
|
|
Toż wszego myślenia zbędzie;
|
|
|
|
A ma z pokojem sieść,
|
|
|
|
A przy tem się ma najeść.
|
|
|
|
A mnogi idzie za stoł,
|
|
|
|
Siędzie za nim jako woł,
|
|
|
|
Jakoby w ziemię wetknął koł.
|
|
|
|
Nie ma talerza karmieniu swemu,
|
|
|
|
Eżby ji ukrojił drugiemu,
|
|
|
|
A grabi się w misę przod,
|
|
|
|
Iż mu miedźwno jako miod;
|
|
|
|
Bogdaj mu zaległ usta wrzod!
|
|
|
|
A je z mnogą twarzą cudną,
|
|
|
|
A będzie mieć rękę brudną;
|
|
|
|
Ana też ma k niemu rzecz obłudną.
|
|
|
|
A pełna misę nadrobi
|
|
|
|
Jako on, cso motyką robi.
|
|
|
|
Sięga w misę prze drugiego,
|
|
|
|
Szukaję kęsa lubego,
|
|
|
|
Niedostojen nics dobrego.
|
|
|
|
Ano wżdy widzą, gdzie csny siedzi,
|
|
|
|
Każdy ji sługa nawiedzi,
|
|
|
|
Wszytko jego dobre sprawia,
|
|
|
|
Lepsze misy przedeń stawia.
|
|
|
|
Mnodzy na tem nics nie dadzą,
|
|
|
|
Siędzie, gdzie go nie posadzą;
|
|
|
|
Chce się sam posadzić wyszej,
|
|
|
|
Potem siędzie wielmi niżej.
|
|
|
|
Mnogi jeszcze przed dźwirzmi będzie,
|
|
|
|
Cso na jego miasto sędzie,
|
|
|
|
An mu ma przez dzięki wstać;
|
|
|
|
Lepiej by tego niechać.
|
|
|
|
Jest mnogi ubogi pan,
|
|
|
|
Cso będzie książętom znan
|
|
|
|
I za dobrego wezwan.
|
|
|
|
Ten ma z prawem wyszej sieść,
|
|
|
|
Ma nań każdy włożyć cześć.
|
|
|
|
Nie może być panic taki,
|
|
|
|
Musi ji w tem poczcić wszaki;
|
|
|
|
Bo czego wie doma chowany,
|
|
|
|
To mu powie jeżdżały.
|
|
|
|
U wody się poczyna cześć;
|
|
|
|
Drzewiej, niż gdy siędą jeść,
|
|
|
|
Tedy ją na ręce dają -
|
|
|
|
Tu się więc starszy poznają,
|
|
|
|
Przy tem się k stołu sadzają.
|
|
|
|
Za to się ma każdy wziąć,
|
|
|
|
Otłożywszy jedno swąć;
|
|
|
|
Mnodzy za to nics nie dbają,
|
|
|
|
Iż jim o czci powiedają,
|
|
|
|
Przy tem mnogiego ruszają.
|
|
|
|
Kogo podle siebie ma,
|
|
|
|
Tego z rzeczą nagaba,
|
|
|
|
Nie chce dobrej mowy dbać,
|
|
|
|
Nic da drugiemu słuchać.
|
|
|
|
Panny, na to się trzymajcie,
|
|
|
|
Małe kęsy przed się krajcie!
|
|
|
|
Ukrawaj często a mało,
|
|
|
|
A jedz, byleć się jedno chciało.
|
|
|
|
Tako panna, jako pani
|
|
|
|
Ma to wiedzieć, cso się gani;
|
|
|
|
Lecz rycerz albo panoszą
|
|
|
|
Czci żeńską twarz, toć przygłusza.
|
|
|
|
Cso masz na stole lepszego przed sobą,
|
|
|
|
Czci ją, iżby żyła z tobą
|
|
|
|
Bo ktoć je chce sobie zachować,
|
|
|
|
Będą ji wszytki miłować
|
|
|
|
I kromie oczu dziękować.
|
|
|
|
Ja was chwale, panny, panie,
|
|
|
|
Iż przed wami nics lepszego nie;
|
|
|
|
Boć paniami stoji wiesiele,
|
|
|
|
Jego jest na świecie wiele.
|
|
|
|
I od nich wszytkę dobroć mamy,
|
|
|
|
Jedno na to sami dbajmy.
|
|
|
|
I toć są źli, cso jim szkodzą,
|
|
|
|
Bo nas ku wszej czci przywodzą.
|
|
|
|
Kto nie wie, przecz by to było,
|
|
|
|
Ja mu powiem, ać mu miło.
|
|
|
|
Kto koli csną matkę ma,
|
|
|
|
S niej wszytkę cześć otrzyma,
|
|
|
|
Prze nię mu nikt nie nagani.
|
|
|
|
Tęć ma moc każda csna pani.
|
|
|
|
Przetoż je nam chwalić słusza,
|
|
|
|
W kiem jeść koli dobra dusza,
|
|
|
|
Boć jest korona csna pani,
|
|
|
|
Przepaść by mu, kto ją gani,
|
|
|
|
Ot Matki Boże tę moc mają,
|
|
|
|
Iż przeciw jim książęta wstają
|
|
|
|
I wielką jim chwałę dają.
|
|
|
|
Kto koli czci żeńską twarz,
|
|
|
|
Matko Boża, ji tym odarz
|
|
|
|
Przymi ji za sługę swego,
|
|
|
|
Schowaj grzecha śmiertnego
|
|
|
|
I też skończenia nagłego.
|
|
|
|
Przymicie to powiedanie
|
|
|
|
Prze waszą cześć, panny, panie!
|
|
|
|
Też, miły Gospodnie moj,
|
|
|
|
Słota, grzeszny sługa twoj,
|
|
|
|
Prosi za to twej miłości,
|
|
|
|
Udziel nam wszem swej radości. Amen.
|
|
|
